Het is vrijdagmiddag, bitcoin staat al vier dagen nauwelijks in beweging, en dan ineens: een scherpe uitslag van drie procent in een uur. Geen breaking news, geen opvallende transactie op de keten. Voor wie niet naar de optiemarkt kijkt, is dit onverklaarbaar. Maar het is november, en dat is precies de maand waarin grote contractvervaldagen structureel voor dit soort bewegingen zorgen. Wie begrijpt hoe market makers rondom die vervaldagen positioneren, ziet het prijsgedrag van bitcoin in een heel ander licht.
Waarom november- en december-expiraties groter zijn
Op Deribit, verreweg de grootste bitcoin-optiebeurs ter wereld, loopt het openstaande contractvolume richting het jaareinde altijd op. Institutionele partijen sluiten posities voor de jaargrens, fondsen herbalanceren, en speculanten spelen in op de traditioneel volatiele decembermaanden. Het gevolg: de zogeheten ‘open interest’ (het totale bedrag aan openstaande contracten) is in november en december structureel hoger dan in bijvoorbeeld maart of juni. In november 2026 is dat niet anders. Als er meer geld op het spel staat bij één vervaldatum, is de invloed op de spotprijs van bitcoin groter.
Hoe een optiecontract eigenlijk werkt
Stel, je koopt één bitcoin-optie die je het recht geeft om bitcoin te kopen voor 80.000 dollar op 29 november. Dat heet een call-optie met een uitoefenprijs (strike) van 80.000 dollar. Als bitcoin op de vervaldatum boven die prijs staat, is je optie ‘in the money’ en heb je winst. Staat bitcoin eronder, dan loopt de optie waardeloos af.
Een put-optie werkt omgekeerd: die geeft je het recht om te verkopen tegen een vaste prijs. Koopt iemand een put met strike 70.000 dollar, dan wordt die winstgevend als bitcoin zakt. De vervaldatum is de dag waarop alles wordt afgerekend. Daarna bestaan die contracten niet meer.
Delta-hedging: de handels die de prijs meebewegen
Hier wordt het interessant. Degene die de optie aan jou verkoopt, is een market maker. Die wil geen directe gok op de bitcoinprijs nemen, maar gewoon de spread verdienen. Om neutraal te blijven, dekt de market maker zijn positie af door echte bitcoin te kopen of verkopen. Dat heet delta-hedging.
Het probleem: als bitcoin stijgt, moeten market makers méér bitcoin bijkopen om neutraal te blijven. Als bitcoin daalt, moeten ze juist verkopen. Ze lopen dus altijd achter de markt aan, en dat versterkt de beweging in plaats van die te dempen. Een stijging roept meer koopdruk op, een daling meer verkoopdruk.
Het gamma-effect in de laatste dagen voor expiratie
Hoe dichter bij de vervaldatum, hoe gevoeliger de optiewaarde wordt voor kleine prijsbewegingen. Dat wordt ‘gamma’ genoemd. Vlak voor expiratie, zeg 48 tot 72 uur ervoor, kan een verschuiving van een paar honderd dollar in de bitcoinprijs ineens een enorme delta-verschuiving veroorzaken. Market makers moeten dan snel en groot bijsturen. Het resultaat: de volatiliteit piekt juist in die laatste periode, en kleine schommelingen kunnen flink uitvergroot worden.
Max pain: de berekening achter de pijnprijs
Nu het begrip waar veel mensen over praten rondom bitcoin opties expiratie: max pain. Dat is simpel gezegd het prijspunt waarbij het totale verlies van alle optiehouders het grootst is. Met andere woorden: de prijs waarbij de meeste opties waardeloos aflopen, zowel calls als puts.
Hoe bereken je dat? Je neemt alle openstaande strikes en telt per prijsniveau op hoeveel dollar aan opties er boven (puts) en onder (calls) water staat. Het punt waar die twee samen het grootst zijn, is max pain. Market makers verdienen het meest als opties waardeloos aflopen. Ze hebben dus een indirect belang bij een prijs rond dat niveau op de vervaldatum.
De magneetwerking in de praktijk
Statistisch gezien trekt de bitcoinprijs in aanloop naar grote expiraties vaker richting max pain dan toeval zou verklaren. Dat komt deels door de hedgingstromen van market makers, deels doordat grote spelers bewust posities afdekken richting dat niveau.
Maar die magneet breekt ook regelmatig. Als er macro-nieuws binnenkomt (denk aan een rentebesluit of een onverwachte aankondiging rondom bitcoin-ETF-stromen), kan de prijs met kracht van max pain wegbewegen. De optiemarkt is dan niet meer de dominante kracht. Het mechanisme werkt het sterkst in rustige periodes met weinig extern nieuws.
Signalen aflezen zonder dure tools
Je hoeft geen Bloomberg-terminal te hebben. Er zijn gratis bronnen waar je de relevante cijfers kunt opzoeken:
- Deribit zelf: via de interface zie je per vervaldatum de open interest per strike, verdeeld in calls en puts.
- Laevitas.ch: geeft duidelijke grafieken van max pain per expiratie, historische volatiliteit en de put/call-ratio.
- CoinGlass: overzicht van open interest over meerdere beurzen, met filters per vervaldatum.
De put/call-ratio vertelt je hoeveel putopties er openstaan ten opzichte van calls. Een hoge ratio betekent dat relatief veel mensen zich indekken tegen een daling. Dat kan een signaal zijn dat sentiment negatief is, maar het hoeft niet te voorspellen wat de prijs doet.
Timing rondom expiraties: vuistregels voor particulieren
Een paar praktische regels als je zelf handelt rondom grote expiraties:
- Zit je al in een positie en nadert een grote vervaldatum? Reken er dan op dat volatiliteit de laatste 48 uur toeneemt. Dat kan in je voordeel werken, maar ook tegen je.
- Wil je een nieuwe positie openen? Wacht dan liever tot ná de expiratie, als het stof is neergedaald en de prijs een nieuwe basis heeft gevonden.
- Zie je dat de bitcoinprijs al meerdere dagen zijwaarts beweegt richting een grote expiratie en max pain ligt dichtbij de huidige koers? Dan is de kans reëel dat die zijwaartse beweging aanhoudt tot na de vervaldatum.
Wat je altijd meerekent: dit zijn tendensen, geen wetmatigheden. De optiemarkt is één factor naast macro, sentiment en liquiditeit.
De valkuil van overfitting
Max pain klinkt als een betrouwbare kaart. Dat is gevaarlijk. Als je achteraf tien expiraties bekijkt en ziet dat de prijs in zeven gevallen richting max pain bewoog, lijkt het patroon sterk. Maar die drie uitzonderingen waren juist de gevallen met groot nieuws of extreme marktomstandigheden, en die zijn niet voorspelbaar.
Bovendien: hoe meer mensen het mechanisme kennen en erop handelen, hoe meer het mechanisme verzwakt. De werking van max pain is nooit absoluut, en zeker niet in een markt die steeds volwassener en dieper wordt door de groei van bitcoin-ETF’s.
Checklist voor november en december
Als de volgende grote expiratie nadert, stel jezelf drie vragen:
1. Hoe groot is de open interest bij deze vervaldatum? Grotere contracten betekenen meer mogelijke invloed op de spotprijs. Kleine expiraties mag je grotendeels negeren.
2. Waar ligt max pain ten opzichte van de huidige prijs? Is het verschil groot (meer dan 10 procent), dan is de magneetwerking zwakker. Ligt max pain dicht bij de koers, let dan extra op de laatste dagen.
3. Is er macro-nieuws verwacht rondom de vervaldatum? Een rentevergadering, een grote ETF-aankondiging of geopolitiek nieuws kan het optie-mechanisme volledig overrulen. Zo ja, reken dan op extra volatiliteit en pas je risicobeheer aan.
De optiemarkt voorspelt niets met zekerheid, maar geeft wel context die je uit een koersgrafiek alleen niet haalt. Als je weet waarom market makers hedgen, hoe de druk in de laatste 48 uur voor expiratie opbouwt en waar je max pain voor een aankomende vervaldatum opzoekt, herken je patronen die anders onverklaarbaar lijken. Gebruik het als aanvullende informatiebron naast je eigen analyse, en houd er rekening mee dat het magneeteffect van max pain sterk is tot het moment dat andere krachten groter zijn.
