Ordertypen op DEGIRO uitgelegd: wanneer kies je voor een limietorder, stoporder of marktorder

Je klikt op ‘kopen’ in de DEGIRO-app, bevestigt de order en ziet even later de uitvoerprijs: die ligt bijna drie procent hoger dan je verwachtte. Hoe kan dat?

Dit overkomt veel beleggers op DEGIRO, en de oorzaak is bijna altijd hetzelfde: het verkeerde ordertype op het verkeerde moment. De meeste beginners kiezen standaard voor een marktorder, zonder te beseffen dat er betere alternatieven bestaan. In dit artikel lees je welke ordertypen DEGIRO aanbiedt, wanneer je welk type gebruikt, en welke fouten je daarmee kunt voorkomen.

De stille standaard: de marktorder

Als je in de DEGIRO-interface een order plaatst zonder goed te kijken, gebruik je waarschijnlijk een marktorder. Dit is het eenvoudigste type: je zegt tegen de beurs ‘koop dit aandeel zo snel mogelijk, tegen de beste prijs die op dit moment beschikbaar is’. Klinkt logisch, toch?

Het probleem zit in dat woordje ‘beschikbaar’. De beurs koppelt jouw kooporder aan een verkoper die op dat moment bereid is te verkopen. Als er weinig verkopers zijn, of als de koers net beweegt, kan de uitvoerprijs flink afwijken van wat je zag op je scherm. Die afwijking, een vorm van verborgen kosten bij beleggen noemen ervaren beleggers ‘slippage’.

Bij populaire aandelen zoals grote AEX-fondsen is dat verschil meestal klein, een paar cent. Maar bij kleinere bedrijven of ETF’s die buiten de piekuren worden verhandeld, kan het oplopen. En juist op DEGIRO handelen veel beleggers in smallcaps en minder gangbare ETF’s, precies de situaties waarin een marktorder je geld kost.

Wanneer een marktorder slim is, en wanneer niet

Er zijn situaties waarin een marktorder prima werkt. Ben je van plan een grote, liquide ETF te kopen zoals een op de AEX of S&P 500, en doe je dat gewoon op een doordeweekse dag tijdens de openingsuren van de beurs? Dan is het verschil tussen vraag- en aanbodprijs minimaal en gaat de uitvoering snel.

Maar stel: je koopt een ETF op een opkomende markt, en je plaatst die order om 09:01 uur, direct na het openen van de beurs. In die eerste minuten zijn de spreads (het verschil tussen koop- en verkoopprijs) vaak het grootst, omdat market makers nog aan het kalibreren zijn. Een marktorder op zo’n moment kan je onnodig veel kosten.

Hetzelfde geldt voor smallcaps, kleinere bedrijven met weinig dagelijks handelsvolume. Als jij een relatief grote order plaatst in zo’n fonds, beïnvloed je zelf de prijs. Een marktorder garandeert uitvoering, maar niet tegen een prijs die je had verwacht.

De praktijk: kopen tijdens een earnings-spike

Een belegger ziet dat een tech-aandeel sterk stijgt na goede kwartaalcijfers. Ze wil snel instappen en plaatst een marktorder. Wat ze niet weet: de koers beweegt in die minuten snel omhoog omdat veel andere beleggers hetzelfde doen. Haar order wordt uitgevoerd, maar vier procent boven de prijs die ze zag op het moment van klikken. Op een investering van 1.000 euro betekent dat 40 euro verlies bij de start, nog voor de koers ook maar een cent voor haar heeft bewogen. Een limietorder had dit voorkomen.

De limietorder: jij bepaalt de prijs

Met een limietorder stel je zelf een maximum in (bij kopen) of een minimum (bij verkopen). Je zegt eigenlijk: ‘Koop dit aandeel, maar alleen als de prijs maximaal X euro is.’ De order wordt alleen uitgevoerd als de markt jouw prijs haalt. Zo niet, dan blijft de order openstaan of vervalt hij aan het einde van de dag.

Dat laatste is een punt om op te letten. Als de koers jouw limiet nooit bereikt, gebeurt er niets. Je mist de koop, maar je betaalt ook niet te veel. Of de koers daarna stijgt en je de kans mist, is een andere afweging.

De limietorder geeft je controle over de prijs, maar geen zekerheid over uitvoering. Dat is de wisselwerking die centraal staat bij bijna alle ordertypen.

De stoporder: automatisch begrenzen

Een stoporder is bedoeld om verliezen te beperken. Je stelt een ’triggerprijs’ in: als het aandeel zakt tot dat niveau, wordt er automatisch een verkooporder aangemaakt. Zo hoef je niet de hele dag je scherm in de gaten te houden.

Klinkt perfect, maar er zit een valkuil in. Standaard wordt na het raken van de triggerprijs een marktorder aangemaakt. En dat betekent: als de koers snel daalt, kan de uiteindelijke verkoopprijs nog veel lager uitvallen dan jouw stopprijs.

De stoplimietorder: veiliger, maar met risico

De stoplimietorder combineert twee prijzen. Je stelt een stopprijs in (de trigger) en een limietprijs (het minimum waartegen je bereid bent te verkopen). Zodra de stopprijs is bereikt, wordt er geen marktorder maar een limietorder aangemaakt.

Voordeel: je verkoopt nooit tegen een belachelijk lage prijs. Nadeel: als de koers te snel zakt, kan het zijn dat jouw limiet niet meer haalbaar is en de order helemaal niet wordt uitgevoerd. Je houdt dan het aandeel, terwijl de koers verder daalt.

De praktijk: stop-loss tijdens een flash crash

Een belegger heeft een stop-loss ingesteld op 45 euro voor een aandeel dat hij voor 50 euro kocht. Op een ochtend daalt de koers binnen enkele minuten van 48 naar 40 euro door een tijdelijke verstoring op de markt, een zogenoemde flash crash. Zijn stoporder bij 45 euro wordt geraakt, maar de marktorder die daarna volgt, wordt uitgevoerd op 40 euro, ruim onder zijn bedoeling. Later die dag herstelt de koers naar 47 euro. Had hij een stoplimietorder met een limiet van 43 euro ingesteld, dan was de order onuitgevoerd gebleven en had hij het herstel meegemaakt. Maar als de koers niet was hersteld, had hij met grotere verliezen gezeten. Dit laat zien dat er geen universeel ‘beste’ keuze is.

De vier ordertypen vergeleken

Hoe stel je een limiet- of stoporder in op DEGIRO

In de DEGIRO-interface zie je bij het plaatsen van een order een veld voor het ordertype. Standaard staat dit op ‘markt’. Klik je erop, dan zie je de andere opties verschijnen. Kies je voor een limietorder, dan verschijnt er een veld waar je de limietprijs invoert.

Wat beginners vaak over het hoofd zien, is het veld voor de geldigheid van de order. Je hebt twee opties:

• Dag: de order vervalt als hij aan het einde van de handelsdag niet is uitgevoerd.
• GTC (Good Till Cancelled): de order blijft staan totdat hij wordt uitgevoerd of jij hem zelf annuleert, met een maximum dat DEGIRO stelt.

Kies je voor GTC, vergeet dan niet om je openstaande orders te controleren. Het komt voor dat beleggers een limietorder vergeten, en die maanden later toch wordt uitgevoerd op een moment dat ze er al niet meer aan dachten.

Drie vragen voor elke order

Voordat je op ‘bevestigen’ klikt, helpt het om jezelf drie vragen te stellen.

Stap 1. Hoe snel wil ik dat de order wordt uitgevoerd? Als het antwoord is ‘zo snel mogelijk, prijs maakt me minder uit’, dan is een marktorder verdedigbaar, zolang het om een liquide aandeel gaat. Wacht liever niet tot het eerste uur na opening van de beurs.

Stap 2. Heb ik een maximale aankoopprijs of minimale verkoopprijs in gedachten? Ja? Dan is een limietorder het juiste type. Bepaal een realistisch bedrag dat de koers kans maakt te halen, anders staat je order eindeloos open.

Stap 3. Wil ik verlies automatisch begrenzen? Dan kom je uit bij een stop- of stoplimietorder. Denk goed na over de valkuil van elk type. Wil je zeker dat er verkocht wordt? Kies de stoporder. Wil je zeker dat je niet verkoopt tegen een crashkoers? Kies de stoplimietorder, maar accepteer dat de order soms onuitgevoerd blijft.

Het kiezen van de juiste ordertypen op DEGIRO is geen raketwetenschap, maar het vraagt wel even nadenken. De meeste beginners slaan die stap over en merken het verschil pas als ze de uitvoerprijs zien.

De keuze voor het juiste ordertype bepaalt wat je werkelijk betaalt of ontvangt. Een marktorder is niet per se fout, maar hij past niet bij elke situatie. Een limietorder geeft je controle over de prijs, een stoporder beschermt je automatisch bij koersdalingen, en een stoplimietorder combineert beide.

Neem de volgende keer dat je een order plaatst even een minuut de tijd om het juiste type te kiezen. Het verschil kan groter zijn dan je denkt.